نامه در يك نگاه امام عليه السلام در اين نامه بعد از حمد و ثناى الهى و شهادت به نبوّت پيامبر اسلام به عنوان يك پيامبر جهانى و جاودانى به چند نكته اشاره مىفرمايد : 1 . مسألهء اختلافى كه بعد از پيغمبر اكرم در امر خلافت واقع شد و اينكه حضرت هرگز باور نمىكرد مسلمانان به سراغ كسى جز او بروند ، چرا كه تنها او از تمام شايستگىهاى خلافت برخوردار بود . 2 . در بخش ديگرى از اين نامه به بيم از خطراتى كه بعد از انحراف خلافت از مسير اصلى وجود داشت اشاره كرده مىفرمايد : چون ديدم اصل اسلام و دين محمد در خطر است پايمال كردن حقم را تحمل كردم و به يارى اسلام برخاستم و به پيشرفت كار مسلمانان كمك كردم . 3 . در بخش ديگرى به وضع دشمنان خود ( معاويه و اطرافيانش ) اشاره كرده ، مىگويد : آنها گروهى از فاجران و سفيهان را جمع كرده‌اند و به ظلم و ستم و فسق و گناه پرداخته‌اند . اگر تمام روى زمين هم از آنها پر شود من با آنها مبارزه خواهم كرد و بيم نخواهم داشت . 4 . در بخش آخر اين نامه براى تشجيع و ترغيب اصحاب و يارانش به جهاد ، به اين نكته اشاره مىفرمايد كه دشمن شهرهاى شما را يكى پس از ديگرى مىگيرد ؛ برخيزيد و با او مبارزه كنيد .